Mobile Menu

Fromage de Herve

Een klein verhaal over een grote kaas

DE KAAS VAN HERVE, EEN TRADITIE DIE 8 EEUWEN OUD IS…

Een studie van professor Remacle van de Universiteit van Luik toonde aan dat men al kaas maakte in de 13e eeuw op het ‘Plateau van Herve’. In de ‘Roman de la Rose’ van Jean Renard (1230) sprak men al van een ‘vette en gezonde’ kaas.

Feit is dat Herve veel te danken heeft aan Keizer Karel! In de 16e eeuw publiceerde hij immers een edict waarbij de streek van het Plateau de Herve bestemd werd als graasweiden en waarbij export van graan naar de noordelijke Nederlanden verboden werd. De boeren die hun inkomsten uit de graanexport zagen wegsmelten, transformeerden hun akkers dan maar in weideland en begonnen met de teelt van melkkoeien. Doordat de transportmogelijkheden beperkt en traag waren, moest men een product vinden met een rijpingstijd die lang genoeg was, omdat het product soms naar verre streken moet vervoerd worden.

Men begon dus ‘Herve’ te fabriceren die vanaf dat moment ook als munt werd gebruikt. Het staat met zekerheid vast dat in de dorpen huizen werden verkocht tegen betaling van een rente in de vorm van producten: boter en kaas van Herve. In de 17e eeuw was de Herve een prinselijk geschenk, dat onder meer werd aangeboden aan officieren van de bezettingsmacht om in hun gunst te komen. Dat bewijst het bestaan, de kwaliteit en de commerciële waarde van deze oude kazen.

In de 18e eeuw overschreed onze ambitieuze kaas de grenzen. In die tijd ging men de Herve verkopen in de Elzas, in Lotharingen en zelfs in Bourgogne waar de kooplui heen gingen met karren vol kaas en terugkwamen met karrevrachten wijn en andere goederen die dan op de markten van de streek werden aangeboden.

Ondanks de taksen, passagerechten en andere belastingen, verkochten de handelaars steeds meer kaas van Herve.

In de 19e eeuw begon de fabricatie van de Remoudou met romige melk. ‘On n’moudève nin les vaches fou’ of men molk de koeien niet volledig tijdens de eerste melkbeurt (in het begin om de reële hoeveelheid melk te verbergen voor het oog van de fiscus). Een eerste ‘mouderesse’ (melkbeurt) haalde uit de uiers slechts de onderste melk. Daarna kwam een tweede persoon opnieuw melken (‘rimoude’ in het lokale Waals). Uit deze tweede melkbeurt haalde men een rijke en romige melk. Daaruit is de naam ontstaan: Remoudou, die dus verwijst naar de tweede melkbeurt. Dat is overigens ook het geval voor de Franse Reblochon die vroeger gefabriceerd werd met melk van de ‘her-melking of ‘re-traite’ (‘blocher’ betekent melken in het dialect van de streek).

Deze merkwaardige traditie werd van de ene generatie naar de andere voortgezet, tot in de 20e eeuw. In de jaren ‘60, waren er nog 500 producenten van Hervekaas. Van daaruit groeide de huidige productie, mede dankzij de gelijkaardige fabricatie van de verschillende producenten.

Momenteel produceren nog 3 bedrijven de kaas van Herve en jaarlijks brengen zij 500 ton op de markt.

GUNSTIGE OMSTANDIGHEDEN VOOR DE FABRICATIE VAN DE HERVE

Elke poging om de Herve op een andere plaats dan zijn geboortegrond te maken, mislukte. De Herve dankt zijn weergaloze smaak immers aan een bijzondere bacterie van het Land van Herve: de bacterium linens.

Het is deze bacterie die de Herve zijn bijzonder karakter geeft. Het is dus enkel in onze mooie streek dat u de authentieke kaas van Herve zult aantreffen.

EEN UNIEKE SMAAK

De kaas van Herve heeft iets bijzonders, karakter, persoonlijkheid. Sommigen verkiezen hem rijp en pittig, anderen houden het liever bij zacht. Een kwestie van smaak. Die onnavolgbare smaak heeft hem ondergebracht bij de ‘groten’ en hij heeft een verdiende plaats op de beste kaasschotels.

 

Top of the page
Back to the top of the page